06 nov 2018

Spreken op een congres in Taiwan: een onvergetelijke reis

Spreken op een congres in Taiwan: een onvergetelijke reis

Op dinsdag 16 oktober vloog ik op uitnodiging naar Taiwan. Hogeschool Windesheim was gevraagd om te vertellen over het opleiden van professionals voor de dementiezorg. Tijdens de voorbereiding kwam ik erachter hoe veel wij binnen onze hogeschool doen rondom dementie(zorg). Onderzoek, onderwijs, praktijk, alles komt zo mooi samen binnen de hogeschool. De link met professionals die al werkzaam zijn in het veld, de stem van de mantelzorgers, technische hulpmiddelen in de thuissituatie, oog voor welzijn voor mensen met dementie én hun mantelzorgers, ondersteuning van professionals door middel van trainingen en workshops en aandacht voor culturele diversiteit. De voorbereidingen voor dit congres hebben mij opnieuw doen beseffen hoe veel mooie dingen wij binnen Windesheim doen.

Mijn eerste dag was meteen overweldigend. Deze dag stond in het teken van ontmoeting. Ontmoeting met mensen waar ik al weken mail contact mee had, ontmoeting met Taiwan en ontmoeting met het eten. Het eten stond elke dag centraal. Een onderdeel van gastvrijheid en een warm welkom is goed voor de gasten zorgen, met enorm lekker eten! En dat heb ik gemerkt.

Dag twee was de start van het congres. Het congres bestond uit twee dagen. Tijdens deze eerste dag kregen we een beeld van de huidige stand van zaken met betrekking tot ouderen en dementiezorg in Taiwan. Het aantal mensen met dementie in Taiwan is te vergelijken met Nederland. Taiwan heeft tot op heden weinig ervaring met dementie(zorg), omdat het gaat om een relatief jonge populatie. De zorg voor mensen met dementie wordt vaak uitgevoerd door familieleden of door buitenlandse werknemers die 24 uur per dag in huis zorgen voor de persoon met dementie. Deze professionals zijn vaak nauwelijks opgeleid.
Op deze dag heb ik een algemeen beeld geschetst van de dementiezorg in Nederland en de opleidingen binnen ons domein Gezondheid en Welzijn. Verschillende onderdelen (lessen, onderzoeken, projecten) vanuit de opleidingen zijn gepresenteerd. Lectoraten die onderzoek doen voor en met mensen met dementie en hun mantelzorgers zijn gedeeld en ons Expertisecentrum Dementie voor Professionals, ProMemo, is als een centraal punt neergezet. De reacties waren enthousiast. Het feit dat onze hogeschool een Expertisecentrum Dementie heeft, en deze contact houdt met opleidingen, docenten, studenten én het werkveld rondom dementie, was bijzonder. Ook reacties op de Sociale Robot Tessa, die we hebben onderzocht was hét gesprek na mijn presentatie. Er werd gesproken over mogelijkheden voor Taiwan om te kijken naar een passende “Tessa” voor Taiwan. ’s Avonds werden we verwacht tijdens een groot, chique diner. Ook hier stond eten, ontmoeting en gezelligheid centraal.

Dag drie was de laatste dag van het congres. Hier heb ik gesproken over onze opleiding Casemanagement Dementie en Shared Decision Making. Enorm veel belangstelling was er voor de taken en de werkzaamheden van een casemanager, en voor de opleiding. ’s Avonds werden we weer ontvangen in een mooie, grote, chique zaal met heel veel lekker eten.

Na het congres had ik nog één dag om Taiwan te verkennen, en dat was bijzonder. Woorden zijn niet voldoende om deze ervaring met jullie te delen, dus zie de foto’s hieronder. Ik wil iedereen bedanken die met mij heeft meegedacht in de voorbereidingen voor dit congres, de bijzonder mooie mensen die mij hebben opgevangen in Taiwan en vooral Ina Holtrop en Wycher van den Bremen, die vanuit de gedragsgenerator ook hebben deelgenomen aan dit congres. Het was een bijzondere reis, het was bijzonder om te ervaren wat betekent om in een compleet andere wereld te stappen. Het was bijzonder om te kunnen communiceren zonder woorden, maar om elkaar toch te kunnen begrijpen. Het was bijzonder om twee werelden, die zo ver van elkaar af liggen, toch met elkaar te kunnen verbinden. Een reis om nooit te vergeten!